الفيض الكاشاني

405

راه روشن ترجمه كتاب المحجه البيضاء فى تهذيب الاحياء ( فارسى )

مردم يا براى ايجاد موقعيّت در دل آنها يا از ترس رسوايى در نزد آنها آن را مرتكب شده‌اى . و چقدر نادانى كه از رسوايى در نزد گروه اندكى از بندگان خدا در اين دنياى زود گذر دورى مىجويى و از رسوايى بزرگ روز قيامت در ميان انبوه خلايق و قرار گرفتن در معرض خشم خداوند و عذابهاى دردناك او و گرفتار شدن در دست فرشتگان عذاب كه تو را به سوى دوزخ مىكشانند بيم ندارى . اين احوال تو در روز قيامت است امّا هنوز خطر بزرگتر را كه خطر صراط است نشناخته‌اى . چگونگى صراط ( 1 ) پس از اين هول و هراسها در اين گفتار خداوند بينديش كه فرموده است : يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ إِلَى الرَّحْمنِ وَفْداً وَ نَسُوقُ الْمُجْرِمِينَ إِلى جَهَنَّمَ وِرْداً « 1 » ، و نيز : فَاهْدُوهُمْ إِلى صِراطِ الْجَحِيمِ ، وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ « 2 » . بنابراين مردم پس از اين مواقف هولناك به سوى صراط رانده مىشوند ، و آن پلى است كه بر روى جهنّم كشيده شده ، از شمشير تيزتر و از موى باريكتر است ، كسى كه در اين جهان بر راه راست بوده و از صراط مستقيم منحرف نشده است عبور از صراط آخرت براى او آسان است و نجات مىيابد و كسى كه در اين دنيا از راه راست منحرف شود و در آن استقامت نورزد و پشت خود را به گناه گرانبار كند در همان گام نخستين از صراط مىلغزد و به دوزخ مىافتد . لذا اكنون بينديش كه چه بيم و هراسى به دلت خواهد رسيد هنگامى كه صراط و باريكى آن را مشاهده كنى و چشمت بر سياهى جهنّم كه در زير آن است بيفتد سپس بانگ نفس برآوردن و شعله‌ور شدن دوزخ به گوشت رسد ، و تو را مكلّف كنند كه با وجود ضعف حال و تپش دل و لرزش پاها و بار سنگين گناهان كه بر پشت توست و مانع حركت بر روى زمين هموار است چه رسد به حدّت و تيزى صراط از روى آن بگذرى . و چگونه خواهى بود هرگاه يك پاى خود را بر روى آن بگذارى و تيزى آن را احساس كنى و ناچار باشى كه پاى ديگر را نيز از زمين بردارى ، و در جلو خود مردمانى را مشاهده كنى كه مىلغزند و به زير مىافتند ، و گماشتگان دوزخ آنها را با چنگك و چنگال مىگيرند ، و به گونه‌اى كه پاهايشان در هوا و سرهايشان رو به آتش است در دوزخ سرنگون

--> ( 1 ) مريم / 85 و 86 : در آن روز كه پرهيزگاران را به سوى خداوند رحمان ( و پاداشهاى او ) راهنمايى مىكنيم ، و مجرمان را ( همچون شتران تشنه كامى كه به سوى آبگاه مىروند ) به جهنم مىرانيم . ( 2 ) صافّات / 23 و 24 : . . . و آنها را به سوى راه دوزخ هدايت كنيد ، آنها را متوقّف سازيد كه بايد باز پرسى شوند .